| به کودکانمان دگر اندیش پذیری را بیاموزیم!زندگی در یک جامعه چند فرهنگی ویژگی های خاص خود را دارد و ما مهاجرین ساکن در این دیار را به عنوان مسافرانی که توشه راه بسته ، عزم سفر نموده ، مسافتی بسیار طولانی را با کوله باری از امید و آرزو طی نموده ایم و اینک وارد این جامعه رنگارنگ چند فرهنگی شده ایم بر آن می دارد تا ویژگی های آن را بشناسیم و آگاهانه قوانینش را بکاربندیم تا بتوانیم آرزوهای خود را تحقق بخشیم. و صد البته اگر ماوظیفه خطیر والدی را نیز به عهده داشته باشیم ، آنوقت نه تنها دانش و آگاهی فردیمان اهمیت دارد، بلکه انتقال این دانش و آموزش آن به فرزندانمان نیز به همان اندازه حائز اهمیت خواهد بود. یکی از بارزترین ویژگی های یک جامعه چند فرهنگی حضور و وجود فرهنگها، شیوه های تفکر ،رفتار و همچنین زبانهای گوناگون در جامعه می باشد و همانگونه که بدون تردید می دانیم که برای اینکه بتوانیم در چنین جامعه ای زندگی کنیم و امورات بگذرانیم باید زبان متداول آن جامعه را بدانیم، به این حقیقت نیز باید واقف باشیم که برای داشتن یک زندگی روحی آرام و سالم باید توان تحمل و احترام به شیوه های متفاوت تفکر، فرهنگ و رفتار را نیز بیاموزیم و آن را به فرزندانمان نیز آموزش دهیم تا آنها بتوانند با تمرین مداوم این رفتار در جامعه �دگر اندیش پذیری� را ملکه ذهن خود سازند. آموختن �دیدن دیگران� به فرزندانمان به آنها کمک

اختلاف نظر چه در جامعه و چه در مدرسه در بین گروههایی مثل دانش آموزان یکی از عوامل مهم تغییرات اجتماعی گروهی و فردی محسوب میشود و یک امر مورد نیاز در جامعه و مدرسه به شمار میآید. زیرا نمیتوان گفت همه دانش آموزان یک مدرسه یک شکل و با یک طرز فکر هستند و یک خط فکری را دنبال میکنند و عقاید و نظرات مشترکی دارند. وجود اختلاف نظر و تفاوت افکار و طرز فکر در یک مدرسه یک امر طبیعی است. اگر این امر در درون مدرسه و مشکلات ناشی از آن در آن تأثیرات زیادی بر جای گذارد خشونت ، قهر و بسیاری از این رفتارها بیشتر میشود و در مقابل شادی و نشاط کاهش پیدا میکند که این برای محیطهایی چون مدرسه ناخوش آیند است. هنگامی که دانش آموزی تک بعدی به مسئله نگاه میکند و حرف خود را مبنا قرار میدهد و دیگران را سرکوب میکند، در واقع او توانایی پذیرش عقاید مخالف را ندارد و این موضوع مربوط به شخصیت پرورش یافته وی میشود. بنابراین تضاد بین دانش آموزان مدرسه تا حد زیادی ایجاد شکاف خواهد کرد. ریشه بسیاری از اختلافات عمیق در این مسئله وجود دارد و در موارد حادتر اگر از حد معین تجاوز کند به مشکلات بیشتری میانجامد. تحمل اینگونه مسائل به عقاید و مخالفتهای دیگران ، تربیت افراد ، سطح تحصیلات ، میزان اعتقادات و باورهای دینی بستگی دارد. اینکه شخصیت فرد در چه خانوادهای پرورش یافته از اهمیت برخوردار است. برگرفته از سایت اخ

نویسنده : طاهری تاریخ : شنبه هجدهم آذر ۱۳۹۶ زمان : 16:2 ]]>

با سلام و عرض ارادت خدمت شما. پرسشگر گرامي؛ از اينكه با ما سخن مي گوئيد خرسنديم و اميدواريم كه ارتباط شما با ما تداوم داشته باشد.يكي از مشكلات تربيتي جوامع حاضر، مشكل قصور يا عدم احترام كودكان نسبت به بزرگسالان است. متاسفانه اين مشكل با پيشرفت جوامع و در فضاي فرهنگي معاصر شديدتر نيز شده است. با توجه به تاثير اين موضوع بر تعليم و تربيت صحيح كودكان، ارائه راهكارهايي براي برون رفت از آن ضروري است. براي رفع اين مشكل بايد در ابتدا به ريشه يابي اين مشكل در خانواده پرداخت، چرا كه خانواده اولين محيطي است كه كودك بر پايه تقليد و اقتباس، به امر يادگيري و آموختن مي پردازد. در مرحله بعدي مدرسه و مربيان مدارس، به عنوان تأثيرگذارترين دستگاه تربيتي، مي توانند در برخوردهاي خود احترام به ديگران را به كودكان آموزش دهند. الف) تأثير خانواده و والدينكودك از هنگام تولد با اولين محيط اجتماعي يعني خانواده رو به رو مي شود. او در اين زمان، معيار مشخصي از بد و خوب ندارد. او بتدريج با اعضاي اين جامعه كوچك و رفتارهايي كه آنها دارند آشنا مي شود. اگر كودك از همان ابتدا احساس كند كه در اين محيط اجتماعي كوچك، احترام افراد محفوظ است، توهين و تحقير در كار نيست، بزرگتر به كوچكتر و كوچكتر به بزرگتر احترام مي گذارد، كم كم علاوه بر اين كه اهميت احترام گذاري را درك مي كند، خود به خود انساني محترم و با شخصيت نيز بار خواهد

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از تبیان، احترام گذاشتن یکی از مهارتهای اجتماعی است که هر چقدر بهتر کودک آنرا مراعات کند مورد پذیرش دوستان و خانواده قرار میگیرد. پیامدهای منفی احترام نگذاشتن برای کودک اینست که گاهی برچسب های نامناسبی دریافت می کند که ممکن است او را آزرده و به سمت رفتار نامناسب سوق میدهد. احترام گذاشتن به دیگران یک مسئله یاد دادنی به کودکان است. اما گاهی کودکان به دلیل مقتضای سن دچار اشتباه و خطا میشوند که طبیعی است و نباید به آنها برچسبهای نادرست زد بلکه آنها را در معرض آموزش درست قرار دهید تا شیوه درست احترام را بیاموزند. چگونه آموزش دهیم - یکی از مهمترین روشهای آموزشی نقش الگوی پدر و مادر است. کودکان رفتارهای بسیاری را از والدین یاد میگیرند و آنهارا الگوی رفتارهای خود قرار میدهند. آنچه که دوست دارید در فرزندتان مشاهده کنید، در تعاملاتتان بکار برید. - از کتاب داستان، قصههای مختلف و نمایش عروسکی استفاده کنید و آنچه می خواهید در این زمینه به کودک آموزش دهید، بصورت داستان و نمایش با زبان کودکانه بیان کنید. بدلیل اینکه کودک خود را در قالب قهرمانان قصه و داستان قرار میدهد، مطالب بسیاری از آنها فرا می گیرد و تاثیر مضاعفی بر آنان دارند و در قالب نمایش و داستان می توانید رفتارهای مناسب و نامناسب و پیامدهای آنرا نمایش دهید تا کودک متوجه عواقب هر دوی آنها شود. - برای کود

راه های مختلفی وجود دارد تا از طریق آن به کودکان یاد بدهیم که چطور به سایرین احترام بگذارند. والدین عادت دارند همه چیز را به فرزندانشان امر کنند: “همانطور که من می گویم باید رفتار کنی”، “باید به مادرت احترام بگذاری.” و …. در واقع، والدین میتوانند دستورات خود را به کودکان تحمیل کنند، اما نمی توانند آنها را به احترام گذاشتن امر کنند. ما می توانیم فرزندانمان را وادار کنیم آنطور که ما می خواهیم رفتار کنند، اما نمی توانیم مجبورشان کنیم که به ما و بقیه مردم احترام بگذارند. احترام را باید به دست آورد. احترام فقط با خوب و مهربان بودن به دست نمی آید. البته خوب بودن هیچ اشکالی ندارد، اما پدر یا مادری که با خوبی و مهربانی بیش از حد با فرزندانش رفتار می کند، مطمئناً فرزند یکدنده و سخت گیری بار خواهد آورد. کسب احترام به چیزی فرای خوب و مهربان بودن صِرف نیاز دارد. ترفند دیگری برای کسب احترام وجود دارد: والدین سعی می کنند با گوشزد کردن خطاهای فرزندانشان باعث شوند آنها بهتر رفتار کنند. این اصلاً روش مناسبی نیست. کودکان وقتی احساس میکنند از آنها انتقاد شده و طرد شده اند، هیچ انگیزه ای برای بهتر شدن ندارند. وقتی کودکان مورد انتقاد قرار می گیرند، به جای اینکه بهبود یابند، سعی می کنند خودشان یا دیگران را محکوم کنند. کودکان یاد می گیرند به کسانی احترام بگذارند که به آنها احترام می گذارند. افرادی که بیش

مهارتxadهای ارتباطی برای موفقیت در بسیاری از جنبهxad های زندگی موثر هستند. بسیاری از مشاغل نیاز به مهارتxadهای ارتباطی قوی دارند و افراد با مهارتxadهای ارتباطی خوب معمولا از روابط بین فردی بهتر خود با دوستان و خانواده لذت میxadبرند. ارتباط موثر یک مهارت کلیدی بین فردی است و یادگیری نحوهxad ی بهبود ارتباطات، فواید زیادی دارد. ارتباط با دیگران یک فرایند دو طرفه است، بنابراین بهبود ارتباط شامل چگونگی ارسال و دریافت پیام است. یادگیری گوش دادن گوش دادن، همان شنوایی نیست؛ یادگیری گوش دادن تنها گوش جان سپردن به کلمات شخصی که صحبت می کند نیست، بلکه توجه به نحوه ادای کلمات و پیام غیر کلامی ارسالی همراه آن است. از تکنیکxadهای روشنxad سازی و انعکاس، برای تاییدگفته دیگری استفاده کنید، و از هر گونه سردرگمی جلوگیری کنید. سعی کنید به هنگام گوش دادن، در مورد آن چه که قرار است در ادامه بگویند، فکر نکنید؛ به جای آن ذهن خود را خالی کرده و روی پیام در حال دریافت، تمرکز نمایید. دوستان، همکاران و آشنایان دیگر، مهارتxadهای گوش دادن خوب را قدردان خواهند بود. از احساسات مردم آگاه باشید نسبت به رنج و مشقت دیگران دلسوز باشید و موفقیت مثبت آنها را تبریک بگویید. برای این کار شما باید از آنچه در زندگی دیگران در جریان است، آگاه باشید. تماس چشمی ایجاد و آن را حفظ کنید و تا جایی که مقدور و مناسب است از نام کوچک افراد استفاده نمایی

نویسنده : طاهری تاریخ : سه شنبه بیست و یکم آذر ۱۳۹۶ زمان : 11:15 ]]>

مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه بوعلی سینا گفت: در سیستم آموزشی و دانشگاهی به دانش آموزان و دانشجویان احترام به اساتید و رعایت حقوق آنها آموزش داده نمی شود که این ضعف سیستم آموزشی ما محسوب می شود. به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)_منطقه همدان، حجت الاسلام و المسلمین "مصطفی رستمی" شامگاه گذشته 13 اردیبهشت در مراسم بزرگداشت روز معلم و تکریم اساتید نمونه دانشگاه های علم و فرهنگ و موسسه علمی کاربردی جهاددانشگاهی همدان، تاکید کرد: در دروس دانشگاهی باید واحدهایی هم اضافه شود که در آن آداب دانش آموختن، احترام و تکریم معلم و استاد و رعایت حقوق آنها آموزش داده شود. وی اول معلم هستی را خداوند دانست و ادامه داد: بعد از خداوند طبق آیات قرآنی، پیامبر معلم انسانها و بشریت است سپس جانشینان ایشان قبل از مقام ولایتی، خود را معلم انسانها و بشریت می دانند و برای مقام معلم ارزش ویژه ای قائل هستند. حجت الاسلام رستمی دین اسلام را مکتب دانش پرور عنوان کرد و گفت: اگر نبود حکومت ناصالحان و حمله مغولان که به تحریک مسیحیان انجام شد، دنیای اسلام به پیشرفت علمی خود مقتدرانه ادامه می داد و دوران طلایی اسلام افق های بسیاری را به دست می آورد. برگرفته از ایسنا

کودکان گاهی اوقات که در شرایطی قرار می گیرند که دوست ندارند، ممکن است بی احترامی کنند. گاهی اوقات بچه ها فقط می خواهند توجه شما را جلب کنند و یا حد و حدود را آزمایش کنند. مهم ترین چیزی که می بایستی به یاد داشته باشید این است که خونسردی خود را حفظ کنید و با آن ها با احترام برخورد کنید. سعی کنید بفهمید چرا فلان عمل ویژه را انجام می دهند و با شیوه ای بزرگمنشانه با آن ها صحبت کنید. برخورد به بی احترامی کودکان به عنوان والدین ۱- به رفتار کودک فوراً توجه نشان دهید اگر کودک شروع به بی احترامی کرد، می بایستی رفتار را به سرعت شناسایی کنید. نادیده گرفتن آن رفتار باعث می شود کودک برای انجام آن بی احترامی تا زمانی که توجه شما را جلب کند، تشویق شود. به عنوان مثال، تصور کنید در خانه هستید و می خواهید با تلفن صحبت کنید و کودکتان مدام مزاحم شما می شود. می توانید به او بگویید عزیزم می دانم که می خواهی به تو توجه کنم، اما الان سرم شلوغ است برو و منتظر بمان و ساکت باش. این به کودکتان نشان می دهد که شما متوجه آنچه او انجام می دهد، هستید و همچنین به شما فرصت می دهد که به کودک بگویید به جای آن کار، چه کاری باید انجام دهید. ۲- به کودک خود دلیلی ارائه دهید اگر به کودک خود فقط بگویید بس است و دیگر توضیحی ندهید، او ممکن است دلیلی برای کوتاه آمدن پیدا نکند. وقتی فهمیدید که چرا کودکتان رفتاری را ارائه می

حدیث اول: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله الخُلقُ وِعاءُ الدِّينِ اخلاق، ظرف دين است كنز العمّال : 5137 حدیث دوم: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله حُسنُ الخُلقِ نِصْفُ الدِّينِ خوش اخلاقی، نصف دين است الخصال :ج1،ص 30،ح106 حدیث سوم: امام صادق عليه السلام لا عَيشَ أهْنَأُ مِن حُسنِ الخُلقِ زندگي گواراتر از اخلاق خوش نيست علل الشرائع :ج2،ص 560،ح1 حدیث چهارم: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله حُسنُ الخُلقِ ذَهَبَ بخَيرِ الدُّنيا و الآخِرَةِ نيك خويى، خير دنيا و آخرت را از آن خود كرده است الأمالي للصدوق :ص498 حدیث پنجم: امام على عليه السلام لا قَرينَ كحُسنِ الخُلقِ هيچ همنشينى چون خوش اخلاقی نيست شرح غرر الحكم :ج6،ص364،ح 10547 حدیث ششم: امام على عليه السلام عُنوانُ صَحيفَةِ المؤمنِ حُسنُ خُلقِهِ سر لوحه نامه [اعمال]مؤمن، خوش خويى اوست بحار الأنوار: ج 71،ص392،ح59 حدیث هفتم: امام على عليه السلام حُسنُ الخُلقِ مِن أفضَلِ القِسَمِ و أحْسَنِ الشِّيَمِ نيك خويى از بهترين نصيبها و نيكوترين خصلتهاست شرح غرر الحكم : ج3،ص390،ح4842 حدیث هشتم: امام على عليه السلام حُسنُ الخُلقِ رأسُ كُلِّ بِرٍّ نيك خويى، سرآمد همه نيكيهاست شرح غررالحكم: ج3،ص393، ح4857 حدیث نهم: امام على عليه السلام أرضى الن

| یادگیری احترام به مرزهای خصوصی در ارتباط با مردم اگر بخواهیم در زندگی موفق بشویم حتما باید توجه داشته باشیم که دیگران هم مرز خصوصی دارند و باید وارد حریم آن ها نشویم در ادامه با یادگیری احترام به مرزهای خصوصی در ارتباط با مردم تالاب را دنبال کنید. اگر در رابطه ها هر کسی برای خود مرزهای شخصی قائل شود اوضاع بسیار خوب خواهد بود. یاد بگیریم تا به مرزهای شخصی کسی هم وارد نشویم. مهمترین چیز درمورد مرزهای شخصی این است که این مرزها برای تنبیه یا کنترل کردن دیگران نیست. این مرزها برای این است که به دیگران نشان دهید چه چیزهایی در زندگی شما قابل قبول است و چه چیزهایی نیست. این مرزها به شما کمک میکند تعادل زندگیتان را حفظ کرده و از بدن، ذهن، احساسات و زمانتان درمقابل تقاضاهای زیانآور و نامطلوب دیگران محافظت کنید.وقتی مرزهای شخصی تان چندان قوی نباشند، هم احترام خودتان و هم احترام اطرافیانتان به خطر خواهد افتاد. جای تعجب نیست که افراد سلطهگر، زورگو، نامحترم و آویزان را به زندگیتان جذب خواهید کرد. اینها به نظرتان آشنا نمیآید؟ – وقتی واقعاً میخواهید جواب «نه» بدهید، میگویید، «آره». – وقتی به کسی «نه» میگویید، عذابوجدان میگیرید. – برای به دست آوردن آرامش برخلاف ارزشهای واقعیتان عمل میکنید. – وقتی کسی با شما بدرفتاری میکند، از خودتان دفاع نمیکنید. – برای دوست داشتهشدن